METODA S-E-T

 

NOWOCZESNE METODY FIZJOTERAPII

METODA S-E-T „SLING EXERCISE THERAPY”

Metoda S-E-T jest norweską koncepcją ćwiczeń rehabilitacyjnych z wykorzystaniem pasów i podwieszek, oparta na zasadach ćwiczeń w odciążeniu. Metoda ta została opracowana przez Kare Mosberga, który od wielu lat cierpiał na dolegliwości bólowe odcinka lędźwiowego kręgosłupa i stawów biodrowych. Znajduje zastosowanie zarówno w usprawnianiu okresie ostrym i przewlekłym jak i u osób zdrowych jako profilaktyka oraz forma rekreacji i sportu.



Podczas ćwiczeń prowadzonych zgodnie z zasadami koncepcji S-E-T można wykorzystywać bardzo bogate wyposażenie dodatkowe

 

  • Ruchoma kolumna teleskopowa do ćwiczeń czynnych z oporem, wspomaganych i
  • czynnych oporowych
  • Elastyczne podwieszki ułatwiające odciążenie lub umożliwiające dawkowanie oporu
  • Podwieszane szyny i ruchome barierki do nauki chodzenia
  • Przybory do treningu sensomotoryki odcinka szyjnego kręgosłupa
  • Hamaki, huśtawki, deski, balansery, drabinki, drążki do integracji sensomotorycznej
  • Piłki, kliny, poduszki do ćwiczeń równoważnych


Możliwości leczenia:

  • działanie przeciwbólowe
  • działanie zwiększające zakres ruchu
  • wzmacnianie siły i wytrzymałości mięśniowej
  • trening sensomotoryczny
  • ćwiczenia w otwartych łańcuchach kinematycznych (taki łańcuch, w którym część dystalna nie jest obciążona ciężarem ciała lub jest nieustabilizowana).
    Ćwiczenia te koncentrują się na poszczególnych mięśniach, a nawet ich częściach, aktywizują mięśnie synergistyczne i agonistyczne, nie odwzorowują czynności życia codziennego
  • ćwiczenia w zamkniętych łańcuchach kinematycznych (taki łańcuch, w którym część dystalna jest obciążona ciężarem ciała lub jest ustabilizowana).
    Ćwiczenia te koncentrują się na treningu funkcjonalnym, zwiększają dynamiczną stabilizację, jednocześnie aktywizują agonistów synergistów i antagonistów, zwiększają kompresję stawową


Według twórców metody odtworzenie kontroli nerwowo-mięśniowej jest uzyskiwane najszybciej dzięki odpowiedniemu połączeniu ćwiczeń w łańcuchach otwartych i zamkniętych. Dlatego też najważniejszym zadaniem terapeuty jest ustalenie, kiedy i w jakim natężeniu można wprowadzać ćwiczenia w łańcuchu zamkniętym.

Początkowo ćwiczenia prowadzi się w łańcuchach otwartych, co daje nam możliwość ćwiczenia w izolowanych pozycjach oraz ułatwia wykonanie ruchu jednopłaszczyznowo  w jednym stawie. Według twórców metody ważne jest, aby jak najszybciej wprowadzić ćwiczenia w łańcuchach zamkniętych. Aktywizują one, bowiem całe taśmy mięśniowe oraz pozwalają na wykonanie ruchu wielopłaszczyznowo, co podobne jest do czynności życia codziennego. Takie postępowanie nazywamy treningiem funkcjonalnym. Dzięki takiemu postępowaniu zwiększa się stabilizacja dynamiczna stawów. Minusem tychże ćwiczeń jest kompresja stawów, która może dawać objawy subiektywne. Można tego uniknąć stosując odpowiednie pozycje wyjściowe.

Metoda S-E-T to bardzo szeroko rozumiana diagnostyka. Główną zasadą jest tu wyszukiwanie najsłabszego ogniwa. Pod tym pojęciem rozumie się mięsień, który jest zbyt słaby by współpracować z innymi w czasie wykonywania zadania ruchowego.

W koncepcji S-E-T bardzo ważne jest indywidualne podejście do pacjenta. Należy, zatem dopasować taki poziom trudności ćwiczeń by mogły być one wykonywane ze znacznym wysiłkiem, jednak zawsze poprawnie i bez bólu.

Autorzy metody wykazali, ze główną przyczyną kolejnych przewlekłych incydentów bólowych jest osłabienie lokalnych ( głębokich) mięśni stabilizujących. Założenie to jest szczególnie widoczne w przypadku zaburzeń funkcjonalnych kręgosłupa. Z kolei za funkcję ruchową odpowiadają mięśnie globalne( powierzchowne).

Wskazania, zastosowanie metody:

  • niestabilność stawowa
  • dolegliwości bólowe kręgosłupa w odcinku szyjnym, piersiowym i lędźwiowym
  • zespoły bólowe stawów kończyn górnych
  • zespoły bólowe stawów kończyn dolnych
  • zaburzenia lokomocji
  • schorzenie neurologiczne (udar mózgu)
  • skoliozy
  • neuropediatria
  • sport (treningi sportowe)