MULLIGAN CONCEPT

 

Metoda Mulligana wciąż się rozwija i zawiera w sobie ogromny potencjał

Postęp medycyny pociąga za sobą również zmiany z zakresu fizjoterapii. Powstają nowe, bardziej efektywne i bezpieczne metody terapeutyczne i diagnostyczne, które zyskują uznanie w świecie. Metoda Mulligana wciąż się rozwija i zawiera w sobie ogromny potencjał. Jest w stu procentach bezpieczna dla pacjenta dzięki temu, że:

  • znane są wskazania i przeciwwskazania do terapii,
  • wiedza z zakresu biomechaniki i anatomii człowieka jest bardzo dobrze poznana,
  • występuje komunikacja pomiędzy terapeutą a pacjentem, który powinien wiedzieć, co się z nim robi i dlaczego,
  • terapeuci mają odpowiednie umiejętności manualne,
  • terapeuta przez cały czas terapii obserwuje reakcje pacjenta, by być pewnym, że nie odczuwa on bólu,
  • zabieg wykonywany jest bezboleśnie, a efekty utrzymują się przez dłuższy czas.


Obecnie naucza się i korzysta z wielu różnych procedur i koncepcji terapii manualnej.

Jednak to, co wyróżnia metodę Mulligana spośród innych metod jest to, że gdy jest ona wskazana w konkretnym przypadku powinna przynieść natychmiastową poprawę stanu pacjenta. Jeżeli konkretna technika nie przynosi natychmiastowej poprawy należy z niej zrezygnować i spróbować innego podejścia.

Przebieg terapii wg koncepcji Briana Mulligana:

  • podczas trwającego ślizgu pacjent jest proszony o wykonanie ruchu wywołującego dolegliwości. Wykonanie tego ruchu powinno być obecnie o wiele łatwiejsze - większy zakres ruchu, znaczne lub całkowite ustąpienie bólu,
  • Pacjent kilkakrotnie powtarza ruch, który wcześniej był ograniczony i/lub bolesny, podczas gdy terapeuta utrzymuje odpowiedni ślizg. Należy spodziewać się dalszej poprawy w trakcie sesji terapeutycznej, która obejmuje trzy powtórzenia po dziesięć razy,
  • dalsza poprawa może nastąpić po zastosowaniu biernego docisku na końcu osiągniętego zakresu ruchu. Docisk ten również nie może wywoływać bólu.


Wskazania do terapii wg koncepcji B. Mulligana:

  • ograniczenie ruchomości i/lub ból występujący przy ruchach odcinka szyjnego, piersiowego i lędźwiowego kręgosłupa, bóle głowy, migreny, zawroty i nudności,
  • ograniczenie ruchomości i/lub ból występujący przy ruchach w stawach kończyny górnej i dolnej, łokieć golfisty, łokieć tenisisty, zapalenie stożka rotatorów, inwersyjne skręcenie kostki.


Powtarzając za dr Andrzejem Szczygłem należy zwrócić uwagę na jedną podstawową rzecz: „terapia manualna jest pewną formą sztuki i nie każdy musi być od razu wspaniałym artystą, jest to dziedzina dla tych, którzy mówiąc krótko „Wiedzą, Chcą i Potrafią”, a także mają „Serce” dla pacjenta”.

Literatura:
www.bmulligan.com
B. Mulligan „Terapia Manualna – techniki NAG, SNAG, MWM”, wyd. 2008
Skrypty z kursu koncepcji B. Mulligana.